Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει με λαμπρότητα και κατάνυξη τη μεγάλη Δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου. Σαράντα ημέρες μετά την Ανάστασή Του, ο Ιησούς Χριστός, αφού
ολοκλήρωσε την επίγεια αποστολή Του, ανέβηκε στους ουρανούς μπροστά στα μάτια των μαθητών Του στο Όρος των Ελαιών, υποσχόμενος την έλευση του Αγίου Πνεύματος αλλά και τη Δευτέρα Παρουσία Του.
Για κάθε ορθόδοξο σπίτι, η ημέρα αυτή φέρνει ένα βαθύ μήνυμα ελπίδας: η ανθρώπινη φύση θεώνεται και υψώνεται στους ουρανούς. Αυτή την πνευματική ανάταση και τη θεία δόξα καλείται να αποτυπώσει ο αγιογράφος πάνω στο ξύλο, μετατρέποντας το ορατό σε πνευματική εμπειρία.
Η Θεολογία της Εικόνας της Αναλήψεως
Στο Εργαστήριο Βυζαντινής Αγιογραφίας «Μαρία Δερμάτη» στη Χαλκίδα, κάθε φορά που προετοιμάζουμε το ξύλο για να ιστορήσουμε τη σκηνή της Αναλήψεως, εμβαθύνουμε στους μοναδικούς θεολογικούς συμβολισμούς της:
-
Ο Χριστός εν Δόξη: Στο επάνω μέρος της εικόνας, ο Κύριος εικονίζεται μέσα σε φωτεινή δόξα (αύρα) να ευλογεί με το δεξί Του χέρι, ενώ κρατάει πάπυρο στο αριστερό, ανυψούμενος προς τους ουρανούς.
-
Η Παναγία και οι Άγγελοι: Στο κέντρο του κάτω μέρους, η Θεοτόκος στέκει γαλήνια και ακίνητη, συμβολίζοντας την Εκκλησία που παραμένει στη Γη. Δίπλα της, δύο λευκοφορεμένοι άγγελοι δείχνουν προς τον ουρανό.
-
Οι Απόστολοι: Γύρω από την Παναγία, οι μαθητές του Χριστού εικονίζονται σε έντονες κινήσεις, γεμάτοι θάμπωμα, έκπληξη και δέος, κοιτάζοντας τον Διδάσκαλό τους που ανεβαίνει στους ουρανούς.
